Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego

J 20, 1-9 „Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: „Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono”. Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.”

Odsunięty kamień

Ks. Tadeusz Domżał

Maria Magdalena mimo wielkiej odwagi poczuła swoją bezradność. Pokonała wszelkie obawy i udała się do grobu, gdy jeszcze było ciemno. Uczyniła to najwcześniej jak tylko mogła czyli w pierwszym dniu po szabacie. Na widok odsuniętego kamienia była zupełnie zdezorientowana. Nie wiedziała, co ma robić. Pobiegła do apostołów, aby podzielić się z nimi niepokojącą wiadomością o pustym grobie.

Piotr i jeden z uczniów Jezusa udali się do grobu. Ten drugi pierwszy dotarł na miejsce, ale nie miał odwagi, aby wejść do wnętrza, gdzie leżało ciało Jezusa. Poczekał więc na Piotra i dopiero, gdy ten wszedł do środka grobu, ów drugi uczeń uczynił podobnie.

Świadectwo wnętrza grobu nie mówiło, że Jezusa zabrano i złożono w innym miejscu. Dowodem, że były leżące płótna, w które było owinięte ciało. Charakterystycznie położona chusta, nie razem z płótnami, ale oddzielnie, na innym miejscu i na dodatek zwinięta odrzucały przesłanie Marii Magdaleny o zabraniu ciała Jezusa z grobu. Chusta była zwinięta, a więc ktoś musiał ją złożyć. Z pewnością nie czyniliby tego ci, którzy mieliby zamiar, aby przenieść ciało.

Dla Piotra i owego, drugiego ucznia, który przybył do grobu płótna i chusta były dowodem, że Jezus zmartwychwstał. Świadectwem tego zmartwychwstania były: pusty grób, płótna i chusta oraz wiara tych, którzy ujrzawszy to uwierzyli, że Jezus zmartwychwstał.

Dodaj komentarz